ΠΡΩΗΝ ΕΦΗΒΙΚΕΣ

Φιγούρες Πρώην Εφηβικές

οι προ-γεννήτορες

που σήμερα στα μάγουλά σου

αποστάζουν

την εσωτερική τους

εντελέχεια

Πυκνό, βαρύ κι ενδελεχές

τ’ απόσταγμά τους

παρ’ ότι απαίδευτο

συχνά

και αδιάλυτο

παρ’ ότι, νάτο,

εν πολλοίς

αδιαπραγμάτευτο.

Άφες αυτοίς

Κι’ αυτούς εννόησον

‘τι έχουν κοπιάσει…

κι’ είναι που ξέμαθαν πολύ

και καταφρόνησαν

τις συρματένιες αντιστάσεις

των δεκάξι τους

Charis Panagopoulou: ΕΠΙΣΤΕΓΑΣΜΑ

Charis Panagopoulou: ΕΠΙΣΤΕΓΑΣΜΑ: "( στ’ ακριβά μου παιδιά, Χρήστο @ Σοφία ) Μέσα στο σώμα σας μια ηχώ υπάρχουσα διοχετεύει και διατρέχεται˙ καλός ναός όλα τα..."

ΤΟ ΣΟΝΕΤΟ ΤΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΑΡΜΟΝIΑΣ

Στής ηδovής, δε θα με βρεις τα ρoζ vτιβάvια

και δε συχvάζω στoυ ρεμπέτη τις αυλές

τα ξεφαvτώματα δε βρίσκω στα ρoυμάvια

δε μoυ αρμόζoυv 'μέvα τέτoιες φυλακές.

Σ' ύπoπτα μπαρ μαζί δεv πρόκειται vα πάμε

απ' τo χυδαίo δεv θ’ αγγίξω κoρυφή

αv θέλεις vα με βρεις, ξέρεις πoυ θάμαι

δε θα λαθέψεις στηv κρυψώvα μoυ στιγμή.

Πιότερo ζω μέσα στoυ κόσμoυ τηv αλήθεια

πoυ μελωδίες υπερκόσμιες αvτηχoύv

μελέτης Πvεύματoς και Λόγoυ μία άκρη...

Έλα μαζί μoυ, ίσκιoς, ήλιoς και βoήθεια

v' ακoλoυθήσoυμε τα όvειρα πoυ ηχoύv

στωv πoιητώv τo διαμαvτέvιo διπλoδάκρυ...

Στη μνήμη τού Πέτρου Μεσίσκλη, αφιερώνονται αυτές οι γραμμές:

Έφυγες, καλέ μας φίλε! Εσύ, ένας δημιουργικός συνοδοιπόρος στη λογοτεχνία! Εσύ, ο καλόκαρδος, ιπποτικός, αξιαγάπητος! Η σκληρή μοίρα έτσι αποφάσισε κι' εσύ ακολούθησες την μονόδρομη επιταγή της! Τί να πούμε εμείς οι αδύνατοι! Σού εύχομαι μόνο καλή πορεία στους άγνωστους δρόμους τού Επέκεινα. Θα τα ξαναπούμε! Όλοι τα ξαναλέμε, κάποια στιγμή!

Οι Εγγονές (Μάϊος 2008)

Άνοιξαν το παλιό ISDN χαρτόκουτο
που η γιαγιάκα είχε κάπου χωνιασμένο
και τό’καναν φιλόξενη φωλίτσα
για δυό ξανθούλια, σαν την ψείρα, μυρμηγκάκια
απ’ την ολάνθιστη που ψάρεψαν βεράντα

Ψίχουλα σπείραν
και βλαστούς
με κοραλλί γεράνια ρίξαν μέσα
σ’ αυτό το χάρτινο κουτί τής Intracom
σε μια γωνιά ένα πουγγάκι από λεβάντα
(για περιβάλλον…)
έδωσε τέλος στο ντεκόρ τού μυρμηγκόσπιτου

Οι δυό αδελφούλες καμαρώναν για το έργο
ρεμβάζοντας, απ’ τ’ αψηλού, τα ενοικούντα

«Γίναν ευτυχισμένα», ευτυχισμένες σχολιάζαν
«κοίτα πώς τρέχουν πάνω-κάτω, για παιχνίδι!»…

Όμως, εκείνα σκαρφαλώναν οργισμένα
στις παρυφές τής υψηλής τεχνολογίας
και κατεβήκαν, άρον-άρον, απ’ την άλλη
αλάργ’ απ’ τους αθώους καννιβάλους
να συνεχίσουν την απρόσκοπτη πορεία τους…

Οι Εγγονές τα ψάχνουνε ακόμη!…